{"id":47,"date":"2020-10-18T14:09:08","date_gmt":"2020-10-18T12:09:08","guid":{"rendered":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/?page_id=47"},"modified":"2020-12-12T18:50:32","modified_gmt":"2020-12-12T17:50:32","slug":"historia","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/?page_id=47","title":{"rendered":"Historia"},"content":{"rendered":"

OLSZANY<\/strong><\/p>\n

Pierwsze wzmianki dotycz\u0105ce miejscowo\u015bci Olszany s\u0105 datowane na 1464r. Jednak jako samodzielna parafia zacz\u0119\u0142a funkcjonowa\u0107 dopiero w 1969 roku. Parafia zosta\u0142a powo\u0142ana do \u017cycia przez \u00f3wczesnego ordynariusza ks. Biskupa Ignacego Tokarczuka i otrzyma\u0142a samodzieln\u0105 osobowo\u015b\u0107 prawno-ko\u015bcieln\u0105 10 Lipca 1969 r. Nowo erygowany o\u015brodek duszpasterski zosta\u0142 wydzielony z parafii Krasiczyn.<\/p>\n

Olszany to wie\u015b, kt\u00f3ra jest po\u0142o\u017cona w wojew\u00f3dztwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, natomiast terytorium nale\u017cy do gminy Krasiczyn obejmuj\u0105cy obszar 127,17 km2<\/sup>. Olszany po\u0142o\u017cone s\u0105 15 km na po\u0142udniowy zach\u00f3d od Przemy\u015bla. Ca\u0142a wie\u015b zajmuje powierzchni\u0119 981 ha. Posiada 23,48 ha las\u00f3w i 4 ha pastwisk. Wzd\u0142u\u017c granicy p\u00f3\u0142nocno-zachodniej p\u0142ynie od po\u0142udniowego zachodu na p\u00f3\u0142nocny-wsch\u00f3d San i oddziela wie\u015b od Krasic. Po\u0142udniowa cze\u015b\u0107 wsi to pi\u0119kne i bujne tereny podg\u00f3rskie, kt\u00f3re nadaj\u0105 si\u0119 na miejsce wypoczynku. Zabudowanie wsi le\u017cy w dolinie Olszanki wpadaj\u0105cego z prawego brzegu do Sanu. Przez Olszany przechodzi najkr\u00f3tsza trasa w Bieszczady. Wie\u015b po\u0142o\u017cona jest pomi\u0119dzy 22\u00b038′ d\u0142ugo\u015bci geograficznej wschodniej oraz 49\u00b044′ szeroko\u015bci geograficznej p\u00f3\u0142nocnej. Wysoko\u015b\u0107 wynosi 217 m. n.p.m. Pierwsza wzmianka o wiosce Olszany pochodzi z roku 1464. Nale\u017cy wspomnie\u0107, \u017ce ju\u017c od samego pocz\u0105tku swego powstawania wie\u015b mia\u0142a bardzo ci\u0119\u017ck\u0105 i bolesn\u0105 histori\u0119. Olszany oraz okoliczne wioski by\u0142y cz\u0119sto nara\u017cone na najazdy tureckie w 1626 r. Omawiana wie\u015b by\u0142a osadzona na prawie ruskim. W czasie I Rzeczypospolitej nale\u017ca\u0142a do d\u00f3br koronnych ziemi przemyskiej, gdzie tworzy\u0142a z Krzeczkow\u0105 i Cho\u0142owicami starostwo niegrodowe.  Z racji tego, \u017ce Olszany le\u017c\u0105 niedaleko Przemy\u015bla, w 1914 roku cz\u0119\u015b\u0107 wsi zosta\u0142a zburzona, poniewa\u017c Austro-W\u0119gry, kt\u00f3re tworzy\u0142y twierdze Przemy\u015bl przygotowywa\u0142y si\u0119 do obrony przed nacieraj\u0105cym frontem Rosyjskim. W latach II Wojny \u015awiatowej Niemcy utworzyli gmin\u0119 w Olszanach, by m\u00f3c tam stacjonowa\u0107 i mie\u0107 kontrol\u0119 nad wiosk\u0105. Historia miejscowo\u015bci wi\u0105\u017ce si\u0119 tak\u017ce z napadami Ukrai\u0144skiej Powsta\u0144czej Armii (UPA). Podczas tych najazd\u00f3w wiele os\u00f3b w okrutny spos\u00f3b zosta\u0142o zamordowanych. W roku 1945 wie\u015b zn\u00f3w zosta\u0142a spalona i rozebrana, g\u0142\u00f3wnie przez banderowc\u00f3w, a rok p\u00f3\u017aniej wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w wywieziono na Ukrain\u0119 Radzieck\u0105. W latach powojennych funkcjonowa\u0142a we wsi Gminna Rada Narodowa. W miejscu zabudowa\u0144 dworskich, rozebranych po II Wojnie \u015awiatowej, natrafiono na zachowane \u015blady fortyfikacji ziemskich. We wsi znajduj\u0105 si\u0119 przydro\u017cne, murowane, tr\u00f3jkondygnacyjne kapliczki, kt\u00f3re s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 szlaku pielgrzymkowego do Kalwarii Pac\u0142awskiej wiod\u0105cego przez Olszany, Bryli\u0144ce i Gruszow\u0105.<\/p>\n

Parafia Olszany jest specyficzn\u0105 parafi\u0105 ze wzgl\u0119du na oddalone o par\u0119 kilometr\u00f3w wioski. W sk\u0142ad parafii wchodz\u0105 nast\u0119puj\u0105ce wioski: Krzeczkowa, Cisowa PGR, Cisowa, Krasice, (Rokszyce i Bryli\u0144ce),w kt\u00f3rych znajduj\u0105 si\u0119  ko\u015bcio\u0142y filialne. Nale\u017cy te\u017c wspomnie\u0107 o wsi Zalesie, kt\u00f3ra do roku 2012 nale\u017ca\u0142a do parafii Olszany, a od 2012 r. jest przydzielona do Rektoratu Tarnawskiego.<\/p>\n

Krzeczkowa <\/strong><\/p>\n

Wioska zacz\u0119\u0142a istnie\u0107 ju\u017c w XV wieku, jako wie\u015b prywatna Micha\u0142a z Cho\u0142owic. W p\u00f3\u017aniejszym okresie wchodzi\u0142a w sk\u0142ad kr\u00f3lewszczyzn starostwa przemyskiego. W XV wieku zosta\u0142a od niego od\u0142\u0105czona i sta\u0142a si\u0119 centrum niedu\u017cego, trzywioskowego starostwa niegrodowego, w kt\u00f3rego sk\u0142ad wchodzi\u0142y Cho\u0142owice i Olszany. Kolejnymi dzier\u017cawcami wioski byli: wojewoda podolski Marcin Krasicki, Miko\u0142aj \u0141ozi\u0144ski, Marcin \u0141ozi\u0144ski, wojewoda ruski Stefan Czarniecki i Krzysztof Florian Drohojowski. Przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 Krzeczkowa nale\u017ca\u0142a do Jana Chwapila, kt\u00f3ry by\u0142 w\u0142a\u015bcicielem s\u0105siednich Cho\u0142owic i Mielnowa, oraz Emila Goldmana. Krzeczkowa by\u0142a du\u017c\u0105 ukrai\u0144sk\u0105 wiosk\u0105. Po przesiedleniu ludno\u015bci ukrai\u0144skiej do ZSRR i na Ziemie Odzyskane opustosza\u0142\u0105 wie\u015b spali\u0142 oddzia\u0142 UPA. Warto wspomnie\u0107, \u017ce w 1507 roku istnia\u0142a we wsi cerkiew parafialna p.w. Za\u015bni\u0119cia Bogarodzicy, natomiast w XVIII w. funkcjonowa\u0142a tam cerkiew drewniana o trzech kopu\u0142ach. Jej fundatorem by\u0142 Felicjan Lewicki, kt\u00f3ry by\u0142 starost\u0105 krzeczkowskim. W XIX w funkcjonowa\u0142a, jako cerkiew dojazdowa parafii Olszany.        W 1935r. w Krzeczkowej wybudowano now\u0105, murowan\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 p.w. Wniebowzi\u0119cia Matki Bo\u017cej, kt\u00f3r\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0142 biskup przemyski Jozafat Kocy\u0142owski. Niestety w 1947 r. po wysiedleniu ludno\u015bci ukrai\u0144skiej rozebrali j\u0105 nowi mieszka\u0144cy, kt\u00f3rzy przybyli g\u0142\u00f3wnie z Huty Brzuskiej. Wioska liczy\u0142a w 1840 r. 502 mieszka\u0144c\u00f3w wyznania grekokatolickiego, natomiast w 1921 r. ludno\u015b\u0107 liczy\u0142a 879 os\u00f3b tego samego wyznania, a do roku 2009 liczy 92 mieszka\u0144c\u00f3w wyznania katolickiego.<\/p>\n

 Cisowa PGR <\/strong><\/p>\n

Miejscowo\u015b\u0107 powsta\u0142a w po\u0142owie XV w. W dniu 6 marca 1508 r. kr\u00f3l Zygmunt I Stary dokona\u0142 ponownego osadzenia wsi Cisowa i Bryli\u0144ce na prawie wo\u0142oskim, a p\u00f3\u017aniej przekaza\u0142 nadania kniaziom (so\u0142tysom):Onaszkowi, Hawryle i Steczkowi. Cisowa do rozbior\u00f3w Polski wchodzi\u0142a w sk\u0142ad kr\u00f3lewszczyzn starostwa przemyskiego. W 1772 r. kupi\u0142 j\u0105 Ignacy hr. Cetner, a w XIX w. by\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 Tyszkowskich. Ze wzgl\u0119du na to, \u017ce by\u0142a to wie\u015b ukrai\u0144ska, to w okresie powojennym dosz\u0142o do przesiedle\u0144. Cisowa jako jedna z pierwszych zosta\u0142a wysiedlona w 1945 r. Wiosk\u0119 spalono, a dziewi\u0119tnastu Ukrai\u0144c\u00f3w rozstrzelano. Cisowa nale\u017ca\u0142a do parafii rzymskokatolickiej w Rybotyczach, potem w Krasiczynie, a od 1969 r. nale\u017cy do Olszan. Mieszka\u0144c\u00f3w wyznania greckokatolickiego w 1840 r. by\u0142o 722, a w 1938 r. \u2013 1488. Na rok 2009 wioska liczy\u0142a 117 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n

Cisowa <\/strong><\/p>\n

Miejscowo\u015b\u0107 jest te\u017c zwana jako r\u00f3wnie\u017c Cisowa Park. Stanowi jedn\u0105 z najm\u0142odszych miejscowo\u015bci parafii Olszany. Powsta\u0142a 34 lata temu w 1973 r, gdzie Nadle\u015bnictwo w Przemy\u015blu wybudowa\u0142o mieszkania dla swoich pracownik\u00f3w. Za czas\u00f3w przedwojennych istnia\u0142a tu ukrai\u0144ska wioska Cisowa, gdy\u017c Cisowa PGR jest od niej oddalona o 2 km. Cisowa jest po\u0142o\u017cona przy drodze krajowej nr 28. Jednym z problem\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w jest du\u017ca odleg\u0142o\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a parafialnego, kt\u00f3ra wynosi 8 km. Zwa\u017cywszy na to, \u017ce dzieci mieszka\u0144c\u00f3w  ucz\u0119szczaj\u0105 do szk\u00f3\u0142 w Birczy i s\u0105 zaanga\u017cowane w \u017cycie religijno-sakramentalne od samego pocz\u0105tku woleli oni ucz\u0119szcza\u0107 na Eucharysti\u0119 do ko\u015bcio\u0142a w Birczy ni\u017c do Olszan. Ten stan utrzymuje si\u0119 do dnia dzisiejszego. U pocz\u0105tku w  miejscowo\u015bci by\u0142o oko\u0142o 80 mieszka\u0144c\u00f3w, a  stan obecny wynosi 30 mieszka\u0144c\u00f3w. M\u0142odzi ludzie wyemigrowali za granic\u0119 pa\u0144stwa w poszukiwaniu pracy, a na wsi pozosta\u0142o g\u0142\u00f3wnie pokolenie i niewielka liczba os\u00f3b m\u0142odych i dzieci katolik\u00f3w.<\/p>\n

Krasice <\/strong><\/p>\n

Pierwsze informacje o wsi pochodz\u0105 z 1446 r. Wie\u015b stanowi\u0142a w\u0142asno\u015b\u0107 kr\u00f3lewsk\u0105. U pocz\u0105tku swego istnienia, nale\u017ca\u0142a do Orzechowskich, i wchodzi\u0142a w sk\u0142ad klucza krzywieckiego. W 1540 r. Barbara Orzechowska wychodz\u0105c za m\u0105\u017c za Jakuba z Siecina, wnios\u0142a Krasice jako wiano. Ich syn Stanis\u0142aw przyj\u0105\u0142 od nazwy wsi nazwisko Krasicki. Wioska do 1682 r. pozostawa\u0142a w r\u0119kach Krasickich. Nale\u017cy, tak\u017ce wspomnie\u0107, \u017ce miejscowo\u015b\u0107 wielokrotnie zmienia\u0142a w\u0142a\u015bcicieli, z kt\u00f3rych byli Sapiehowie. W 1945 r. ludno\u015b\u0107 ukrai\u0144ska \u017cyj\u0105ca na terenie miejscowo\u015bci zosta\u0142a wysiedlona na Ukrain\u0119 Radzieck\u0105. Cerkiew parafialna p.w. \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a wzniesiona w 1899 r. po wysiedleniu ludno\u015bci ukrai\u0144skiej sta\u0142a opuszczona przez 50 lat. Przed cerkwi\u0105 stoi murowana dzwonnica, wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie pokryta dwuspadowym daszkiem z now\u0105 kopu\u0142\u0105. Zosta\u0142a odremontowana i nale\u017cy do ko\u015bcio\u0142a greckokatolickiego w Przemy\u015blu. W  roku 1840 w Krasicach mieszka\u0142o 215 os\u00f3b wyznania grekokatolickiego, a na rok 2009 ludno\u015b\u0107 wynosi\u0142a 81 os\u00f3b.<\/p>\n

Bryli\u0144ce <\/strong><\/p>\n

Pierwsze wiadomo\u015bci historyczne o wiosce pochodz\u0105 z roku 1470. Ju\u017c od samego jej istnienia wie\u015b by\u0142a osadzona na prawie wo\u0142oskim. W czasie I Rzeczypospolitej wchodzi\u0142a w sk\u0142ad kr\u00f3lewszczyzn starostwa przemyskiego. Sytuacja polityczna po I rozbiorze Polski doprowadzi\u0142a do tego, \u017ce rz\u0105d austriacki sprzeda\u0142 j\u0105 Ignacemu hrabiemu Cetnerowi razem z jedenastoma innymi wioskami. W p\u00f3\u017aniejszym czasie wie\u015b nale\u017ca\u0142a do Czartoryskich, a nast\u0119pnie do Lubomirskich. Od XV w. Bryli\u0144ce by\u0142y siedzib\u0105 parafii prawos\u0142awnej, a potem nale\u017ca\u0142a do parafii greckokatolickiej w Cisowej. Po okresie powojennym cerkiew przesz\u0142a pod utrzymanie ludno\u015bci miejscowej, a w konsekwencji sta\u0142a si\u0119 miejscem kultu dla katolik\u00f3w. \u017byj\u0105 tu dzi\u015b wyznawcy r\u00f3\u017cnych religii.<\/p>\n

Rokszyce <\/strong><\/p>\n

Niewielka wie\u015b po\u0142o\u017cona o 12 km na po\u0142udniowy wsch\u00f3d od Przemy\u015bla, i 9 km od Krasiczyna. U pocz\u0105tku swojego istnienia, do II wojny \u015bwiatowej by\u0142a to wie\u015b ukrai\u0144ska. \u017by\u0142o tu ok. 700 mieszka\u0144c\u00f3w, w tym 550 grekokatolik\u00f3w. Pierwsze wiadomo\u015bci o wiosce pochodz\u0105 z 1436 roku. W\u0142a\u015bcicielem wioski by\u0142 Micha\u0142 z Rokszyc. Ju\u017c na pocz\u0105tku XVII w. Rokszyce by\u0142y przydzielone do tzw. klucza krasiczy\u0144skiego, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Marcin Krasicki. W czasie obl\u0119\u017cenia Przemy\u015bla w 1914 r. wie\u015b w wi\u0119kszo\u015bci zosta\u0142a zburzona, natomiast mieszka\u0144cy zostali wysiedleni<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

OLSZANY Pierwsze wzmianki dotycz\u0105ce miejscowo\u015bci Olszany s\u0105 datowane na 1464r. Jednak jako samodzielna parafia zacz\u0119\u0142a funkcjonowa\u0107 dopiero w 1969 roku. Parafia zosta\u0142a powo\u0142ana do \u017cycia przez \u00f3wczesnego ordynariusza ks. Biskupa …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":33,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-47","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=47"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":207,"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/47\/revisions\/207"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/33"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olszany.przemyska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=47"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}